มาบตาพุด-ต้องทำความเข้าใจว่า ประชาธิปัตย์มาแก้ปัญหา ไม่ได้สร้างปัญหา 1

[moomoo2547]

ผู้บริหารบางท่านของ ปตท.  ปูนซิเมนต์ไทย และ บางส่วนของภาคธุรกิจ มีความเข้าใจและเผยแพร่ความเข้าใจว่า ปัญหามาบตาพุดและผลกระทบที่อาจเกิดต่อระบบเศรษฐกิจอันเนื่องจากคำสั่งศาล เป็นผลจากการทำงานของรัฐบาลประชาธิปัตย์

รัฐบาลควรสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องต่อประชาชนและภาคธุรกิจว่า ปัญหาอันเนื่องจากการต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามมาตรา 67 วรรค 2 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550  มิได้เพิ่งเกิดขึ้นในสมัยรัฐบาลนี้  สาระตาม มาตรา 67 วรรค 2 ของรัฐธรรมนูญ 2550 มีปรากฏมาตั้งแต่ รัฐธรรมนูญ 2540 มาตรา 56 วรรค 2 ความว่า

"การดำเนินโครงการหรือกิจกรรมที่อาจก่อให้เกิดผลกระทบอย่างรุนแรงต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อม จะกระทำมิได้ เว้นแต่จะได้ศึกษาและประเมินผลกระทบต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อม รวมทั้งได้ให้องค์การอิสระซึ่งประกอบด้วยผู้แทนองค์การเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมและผู้แทนสถาบันอุดมศึกษาที่จัดการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อม ให้ความเห็นประกอบก่อนมีการดำเนินการดังกล่าว ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ"

ประเด็นก็คือ กว่า 10 ปีที่ผ่านมาไม่มีรัฐบาลใด ให้ความสนใจกับเรื่องนี้อย่างจริงจัง หน่วยราชการก็มิได้พยายามทำงานตามความรับผิดชอบอย่างจริงจัง และมิได้รายงานให้รัฐบาลทราบอย่างเป็นเรื่องเป็นราว จนภาคประชาชนทนไม่ได้และฟ้องร้องต่อศาล

[moomoo2547]

แม้การทำ carrying capacity ของมาบตาพุด ที่คณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติมอบหมายให้การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เป็นแกนหลัก (ทำนองฝากปลาย่างไว้กับแมว) ดำเนินการตั้งแต่ประมาณ ปี 41-42 มาบัดนี้ก็ยังไม่แล้วเสร็จ แก้แล้วแก้อีก ไอ้นั้นไม่ดี ไอ้นี่ไม่ถูก ระหว่างนั้นก็อนุมัติโครงการอุตสาหกรรมไปเรื่อยๆ จนบัดนี้ก็ยังไม่รู้ว่าปริมาณมลพิษในมาบตาพุดเกินกว่า carrying capacity แล้วหรือยัง อีกทั้งบรรดาโครงการที่ผ่าน EIA ก็ไม่มีการทำ post-audit เลยไม่รู้ว่าที่บริษัทระบุว่าจะทำอย่างโน้นอย่างนี้เพื่อป้องกันแก้ไขปัญหามลพิษ และสิ่งแวดล้อม ได้มีการปฏิบัติกันหรือไม่อย่างไร

ภาคเอกชนเองก็มีส่วน ที่ไม่ได้ให้ข้อมูลต่อรัฐบาลในชั้นแรก โดยอ้างว่าเขตควบคุมมลพิษมาบตาพุดเป็นอุปสรรค แท้จริงตามกฎหมาย เขตควบคุมมลพิษ เพียงเอื้อให้มีการจัดทำแผนจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมเพื่อนำสู่การแก้ปัญหาขยะมูลฝอย และน้ำเสีย ฯลฯ เท่านั้น มองอีกทางหนึ่งได้ว่า หากกลไกตามมาตรา 67 วรรค 2 ของรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 ยังไม่เกิด บริษัทที่ขออนุญาตช่วงนี้หากได้รับอนุญาต ก็สามารถลดต้นทุนได้มากมาย  โดยต้นทุนนั้นไปบังเกิดแก่ประชาชนในรูปของโรคภัยและชีวิต รวมทั้งที่ภาครัฐต้องลงทุนเยียวยารักษาสุขภาพและชีวิตของประชาชน

ปัญหามาเด่นชัดขึ้นตอนต้นปี 2552 เมื่อหน่วยงานไม่กล้าอนุมัติโครงการลงทุน ในขั้นตอนต่างๆ ด้วยเกรงว่าขัดรัฐธรรมนูญ และจะถูกฟ้องร้องในภายหลัง

รัฐบาลประชาธิปัตย์ควรอธิบายต่อสังคมว่าได้เข้ามาปลดล็อกแก้ปัญหาที่สะสมกันมากว่า 10-20 ปี

[moomoo2547]

รัฐบาลควรอธิบายให้ประชาชนและภาคธุรกิจ ได้รับทราบว่า รัฐบาลได้เร่งรัดหน่วยงานให้ดำเนินการเพื่อแก้ปัญหาอย่างใดบ้าง ทั้งในส่วนของหน่วยงานต่างๆ ภายใต้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงสาธารณสุข กระทรวงมหาดไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จังหวัดระยอง และส่วนท้องถิ่น รวมทั้งการทำงานร่วมกับภาคธุรกิจ และภาคประชาชนในพื้นที่

ในที่สุดแล้ว อีก 6-7 เดือน (หวังว่าอย่างนั้น) เมื่อการจัดตั้งองค์กรกลไกตามรัฐธรรมนูญเป็นรูปร่าง มีการแก้ปัญหามาบตาพุดอย่างเป็นรูปธรรม  ภาคธุรกิจก็จะรู้ต้นทุนที่แน่นอน (ซึ่งต้นทุนนี้จะถูกส่งผ่านไปให้ผู้บริโภคในที่สุด) จะทำให้ความกังวลของภาคธุรกิจลดลง เนื่องจากเงื่อนไขต่างๆมีความชัดเจน และลดความไม่แน่นอนลงไป  เพราะนักลงทุนกลัวความไม่แน่นอนยิ่งกว่าการมีต้นทุนเพิ่ม  และการลงทุนในมาบตาพุดก็จะปรับสู่ความสมดุล ยั่งยืน และเป็นธรรม ยิ่งกว่าที่เป็นมาในอดีต 

โดยสรุปคือ รัฐบาลต้องสร้างความเข้าใจที่ถูกว่ารัฐบาลชุดนี้มาแก้ปัญหาหมักหมมที่รัฐบาลหลายชุดที่ผ่านมาได้ละเลยหรือทำแต่เพียงผ่านๆ  รวมทั้งแก้ปัญหาที่ส่วนราชการไม่ได้ทำหน้าที่ของตนอย่างเต็มที่